Lucia Martinez Garcia is filmmaker en kunstenaar en beweegt zich in haar praktijk tussen experimentele fictie en documentaire. Ze creëert cinematografische landschappen gevormd door affect, lichamelijkheid en geleefde ervaring. Martínez García werkt vaak samen met niet-professionele acteurs en plaatst het lichaam op de voorgrond als een plek waar kwetsbaarheid, verlangen en verzet fysiek in gegrift worden.

In DIHYA richt Martínez García zich op het intieme universum van haar zus Mia, die haar weg zoekt in haar gendertransitie. Geïnspireerd door Dihya, de legendarische Amazigh-krijger en spirituele leider, verweeft de film scènes uit het dagelijkse leven, geritualiseerde voorbereidingen, performatieve taferelen en gesprekken tot een portret dat zweeft tussen tederheid en verzet. Mia vult het beeld met een intense aanwezigheid en beweegt tussen gedeelde kwetsbaarheid en zelfwording, terwijl ze haar plaats opeist in een wereld die haar niet ten volle wil erkennen. Via dans en muziek toont de film identiteit als een voortdurend proces van wording.

Als een zintuiglijke en symbolische reis door transformatie tekent DIHYA een pad uit – door emotionele en belichaamde ervaring, naar een kwetsbare vorm van vernieuwing.