Laure Prouvost is bekend om haar immersieve installaties die zich ontvouwen in associatieve, sensorische en niet-lineaire vertelvormen. In haar praktijk wordt taal een genererend instrument dat schuift tussen beeld, geluid, gebaar en sensatie—tot de conventionele relatie tussen woorden en dingen loskomt.

Mère We Sea is een monumentale, site-responsieve installatie die de kapel van De Noker omvormt tot een vloeibare omgeving, zwevend tussen geheugen, droom en de verbeeldingswereld van de zee. Het werk neemt de architectuur in als een levend lichaam: pulserend, resonerend en poreus. In het midden hangt een sculpturale vorm, omringd door draaiende mobielen en glazen elementen die traag door de kapel zweven als een sterrenstelsel. Een immersieve lichtomgeving en soundscape roepen tegelijk de intimiteit van de baarmoeder en de uitgestrektheid van de zee op. Kinderstemmen roepen moeders op, grootmoeders, het leven in zee en alledaagse vormen van zorg.

De titel speelt met de Franse woorden la mère (moeder) en la mer (zee), in Prouvosts kenmerkende spel tussen taal en gevoel. Die dubbele betekenis maakt bezoekers bewust van de verwevenheid van menselijke lichamen, moederlijke afstammingslijnen en de ecologie van de zee.