De praktijk van Özgür Kar ontvouwt zich op het snijpunt van geluid, beeldhouwkunst, animatie en installatie. Geïnspireerd door folklore, experimenteel theater, vroege animatie, traditioneel schaduwspel en televisiecultuur bouwt Kar non-lineaire theaterscènes waarin verlangen, sterfelijkheid, verveling en hunkering telkens terugkeren, een toestand die tegelijk intiem, absurd en wereldvreemd is.

HEAVY GROUND toont een romantische, opera-achtige ontmoeting tussen twee vliegen die vastzitten op een lijmval. Ze bezingen elkaar en vinden elkaar in een tedere laatste vereniging, omringd door dode vliegen in hetzelfde plakkerige landschap. Vliegen zijn een terugkerend motief in Kars werk, een knipoog naar de musca depicta uit de eeuwenoude memento mori-traditie, die stilstaat bij sterfelijkheid en verval. In plaats van de afkeer die vliegen doorgaans oproepen te bevestigen, benadert Kar hun onderlinge relatie met tederheid en geeft ze ruimte aan genegenheid, zang en rouw.

Het duet ontstond in samenwerking met muzikant Arnljótur Sigurdsson en is geïnspireerd door een iconische opname van Clara Rockmore – de gevierde thereminvirtuoos uit het begin van de twintigste eeuw – van Manuel de Falla’s Andalusische ballet El amor brujo (Liefde, de magiër) uit 1915. Zo verbindt het werk uiteenlopende emotionele en culturele registers over verschillende tijdsperiodes heen.